شمارهٔ ۳۷۰ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به ناامیدی و غمگوی شاعر اشاره دارد. او از تقدیر و اوضاع زندگی‌اش گله‌مند است و به این مسئله فکر می‌کند که آیا در نهایت به نتیجه‌ای مثبت خواهد رسید یا خیر. در اینجا، شاعر به احساس عذاب و رنجی که از دنیا می‌کشد، اشاره کرده و از آن به عنوان یک گلزار یاد می‌کند که در آن عذری برای درد و رنجش وجود دارد.