شمارهٔ ۳۷۳ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شدت عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. عشق او مانند آتش است که بسیاری از افراد را به زلت و عذاب می‌اندازد. او با دل سوخته و غمگین خود از مخاطب می‌خواهد که با اشک‌هایش به او کمک کند و به درد او توجه کند.