شمارهٔ ۳۷۹ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان چالشی می‌پردازد که شخصی با نادانی و گمراهی به زندگی خود ادامه می‌دهد. او اشاره می‌کند که فردی با ظاهری زیبا (مقنعی) در واقع در عمق مشکل و غم قرار دارد و این موضوع را با تمثیل‌هایی از ماهی و چاه بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به نوعی اضطراب و درد درونی اشاره دارد که در پس ظاهر زیبا نهفته است.