شمارهٔ ۵۶ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج خود صحبت می‌کند و به حال زار و سختی‌هایی که بر او نازل شده اشاره دارد. او می‌گوید اگر این دردها و مصائب را با خون خود بشوید، این کار برایش جایز است و در نهایت از کسانی که به او ظلم کرده‌اند می‌خواهد که بگذارند در چشمانش گور آن‌ها را ببینند تا ناپاکی و بدی‌ها را فراموش کند.