شمارهٔ ۶۵ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس عشق و وابستگی عمیق خود به معشوقش اشاره می‌کند. او می‌گوید زمانی که عشق تو مرا دربر گرفته، هیچ زیبایی دیگری وجود ندارد. شاعر از دوستش می‌خواهد که در شادابی و خوشی لحظه‌ای بیرون بیاید و خود را نشان دهد، به مانند بادامی که از پوستش بیرون می‌آید. در واقع، او خواهان دیدار و نزدیکی به معشوق است.