شمارهٔ ۹۰ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنجی که بر تن مستمندش تحمیل شده سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در نهایت به ناامیدی و پشیمانی رسیده است و از اینکه چگونه به این حالت دچار شده، در شگفتی است. این ابیات به احساس ناکامی و سرافکندگی می‌پردازد.