شمارهٔ ۹۵ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس ناتوانی و ظلم زمانه اشاره می‌کند. او از وضعیت خود شکایت دارد که چگونه از نعمت‌های آسمانی محروم شده و به مانند شیری که در زنجیر گرفتار است، ویران و زار شده است. او همچنین به اثرات بد تقدیر بر زندگی‌اش اشاره می‌کند که او را با وجود جوانی، به حالتی پیر و ناامید درآورده است.