شمارهٔ ۹۶ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون بند تو بنده را همی پند بود
دربند تو بنده تو خرسند بود
لیکن پایش چه در خور بند بود
ور نیز بود غایت آن چند بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم وابستگی و رابطه‌ای که میان بنده و معشوق وجود دارد، اشاره دارد. بنده از اسارت در بند معشوق خرسند است و این بند برای او مانند پندی است. اما در نهایت، اگرچه این وابستگی شیرین است، اما ممکن است پای آن به مشکلات و محدودیت‌ها بربخورد. به بیان دیگر، دوستی و وابستگی به معشوق ممکن است با چالش‌هایی همراه باشد.