نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱ - اورمزد روز مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

امروز اورمزدست ای یار میگسار

برخیز و تازگی کن و آن جام باده آر

ای اورمزد روی بده روز اورمزد

آن می که شادمان کندم اورمزدوار

تا بر نشاط مجلس سلطان ابوالملوک

باشیم شادمان و نشینیم شاد خوار

آن زینت ملوک ملک ارسلان که ملک

هرگز چو او نبیند یک شاه تاجدار

اندر زمانه نعمت و دولت فزونش باد

تا نعمت خزان بود و لذت بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعری است که به جشن و شادی دعوت می‌کند. شاعر از دوست می‌خواهد که برخیزد و باده بیاورد تا با هم در شادی و نشاط نشسته و از زندگی لذت ببرند. او به روز اورمزد اشاره می‌کند و دعا می‌کند که نعمت و دولت هرگز از بین نرود و همیشه خوشی و شادی در زندگی جریان داشته باشد. همچنین، به زیبایی و درخشش ملک ارسلان اشاره می‌کند و می‌خواهد همیشه از لذت‌های زندگی بهره‌مند شوند، هم در زمان خوشی و هم در زمان سختی.