شمارهٔ ۱ - اورمزد روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
امروز اورمزدست ای یار میگسار
برخیز و تازگی کن و آن جام باده آر
ای اورمزد روی بده روز اورمزد
آن می که شادمان کندم اورمزدوار
تا بر نشاط مجلس سلطان ابوالملوک
باشیم شادمان و نشینیم شاد خوار
آن زینت ملوک ملک ارسلان که ملک
هرگز چو او نبیند یک شاه تاجدار
اندر زمانه نعمت و دولت فزونش باد
تا نعمت خزان بود و لذت بهار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعری است که به جشن و شادی دعوت میکند. شاعر از دوست میخواهد که برخیزد و باده بیاورد تا با هم در شادی و نشاط نشسته و از زندگی لذت ببرند. او به روز اورمزد اشاره میکند و دعا میکند که نعمت و دولت هرگز از بین نرود و همیشه خوشی و شادی در زندگی جریان داشته باشد. همچنین، به زیبایی و درخشش ملک ارسلان اشاره میکند و میخواهد همیشه از لذتهای زندگی بهرهمند شوند، هم در زمان خوشی و هم در زمان سختی.