شمارهٔ ۲ - بهمن روز مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره روز بهمن و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که در کنار عاشقش نشسته و شادی کنند. او اشاره می‌کند که در این سرزمین، مردم همه شاد هستند و جهان به مانند بهشت شده است. همچنین از عدالت و نیکی حاکم بر این مملکت یاد می‌کند و به ویژگی‌های عالی پادشاهان بزرگ گذشته همچون رستم، حاتم و نوشیروان اشاره دارد و تأکید می‌کند که اگر این ملک پابرجا بماند، شادی و خوشبختی در آن استمرار خواهد داشت.