نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ - ماه روز مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ماه روز ای به روی خوب چو ماه

باده لعل مشکبوی بخواه

گشت روشن چو ماه بزم که گشت

نام این روز ماه و روی تو ماه

شاد گردان به باده ما را خیز

که جهان شاد شد به دولت شاه

شه ملک ارسلان بن مسعود

خسرو جود و رز داد پناه

تا بود گاه و افسر آلت ملک

باد ازو افتخار افسر و گاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به زیبایی و روشنایی روزی خاص اشاره دارد که با چهره‌ی زیبا و درخشان یاری همزمان شده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که پیمانه‌ای از شراب خوشبو به او بدهد و به شادی بزم بپیوندد. همچنین به حکومت شاه ارسلان بن مسعود و بزرگ‌منشی او اشاره می‌کند و از امید و افتخاری که به همراه دارد، سخن می‌گوید. به طور کلی، این شعر در پیوند با زیبایی، شادی و بزرگی مقام سلطنت است.