شمارهٔ ۱۲ - ماه روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ماه روز ای به روی خوب چو ماه
باده لعل مشکبوی بخواه
گشت روشن چو ماه بزم که گشت
نام این روز ماه و روی تو ماه
شاد گردان به باده ما را خیز
که جهان شاد شد به دولت شاه
شه ملک ارسلان بن مسعود
خسرو جود و رز داد پناه
تا بود گاه و افسر آلت ملک
باد ازو افتخار افسر و گاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به زیبایی و روشنایی روزی خاص اشاره دارد که با چهرهی زیبا و درخشان یاری همزمان شده است. شاعر از معشوق میخواهد که پیمانهای از شراب خوشبو به او بدهد و به شادی بزم بپیوندد. همچنین به حکومت شاه ارسلان بن مسعود و بزرگمنشی او اشاره میکند و از امید و افتخاری که به همراه دارد، سخن میگوید. به طور کلی، این شعر در پیوند با زیبایی، شادی و بزرگی مقام سلطنت است.