شمارهٔ ۱۷ - سروش روز مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعری که به راز و زیبایی روز سروش اشاره دارد، شاعر به می‌نوشیدن و لذت بردن از موسیقی و زیبایی‌های طبیعت دعوت می‌کند. با اشاره به شکوفایی بوستان و زیبایی‌های سبز، نماد عشق و جوانی را با تصویر آن صنم سبزپوش به تصویر می‌کشد. همچنین به قدرت و سلطنت شاه ارسلان اشاره می‌شود که با نوشیدنی دلپذیر قدرت و یاری الهی را داراست. در نهایت، شاعر خواهان دامن زدن به دولت و اقبال از جانب آسمان برای این پادشاه است.