شمارهٔ ۲۰ - بهرام روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای روی تو به خوبی افزون ز مهر و ماه
بهرام روز باده بهرام رنگ خواه
اندوه این جهان مخور ای ماه شاد باش
کامروز شادمانست از تخت و تاج شاه
افروخته ست طبعش و افراخته محل
پیراسته ست ملکش و پیراسته سپاه
گوید سپهر باشد دولت سپید روی
تا هست چتر ملک ملک ارسلان سیاه
تا نیکخواه راه نماید به عقل باد
توفیق رهنمایش و اقبال نیکخواه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف زیبایی و شکوه یک فرد خاص (که به احتمال زیاد یک پادشاه یا شخص برجسته است) پرداخته و از خوبیهای او نسبت به مهر و ماه سخن میگوید. شاعر به خواست خود میگوید که نباید از اندوههای دنیا غمگین بود و این لحظه را شاد و خوشحال به حساب آورد، چرا که امروز زمان خوشی و شکوه است. او همچنین به عظمت و سرسبزی ملک و سپاه اشاره میکند و خوشبینی نسبت به آینده را ابراز میکند، با اشاره به اینکه تا زمانی که شخص نیکوخواه و دانا در رهبری باشد، دولت و سرزمین در امنیت و خوشبختی خواهند بود.