نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ - بهرام روز مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای روی تو به خوبی افزون ز مهر و ماه

بهرام روز باده بهرام رنگ خواه

اندوه این جهان مخور ای ماه شاد باش

کامروز شادمانست از تخت و تاج شاه

افروخته ست طبعش و افراخته محل

پیراسته ست ملکش و پیراسته سپاه

گوید سپهر باشد دولت سپید روی

تا هست چتر ملک ملک ارسلان سیاه

تا نیکخواه راه نماید به عقل باد

توفیق رهنمایش و اقبال نیکخواه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف زیبایی و شکوه یک فرد خاص (که به احتمال زیاد یک پادشاه یا شخص برجسته است) پرداخته و از خوبی‌های او نسبت به مهر و ماه سخن می‌گوید. شاعر به خواست خود می‌گوید که نباید از اندوه‌های دنیا غمگین بود و این لحظه را شاد و خوشحال به حساب آورد، چرا که امروز زمان خوشی و شکوه است. او همچنین به عظمت و سرسبزی ملک و سپاه اشاره می‌کند و خوشبینی نسبت به آینده را ابراز می‌کند، با اشاره به اینکه تا زمانی که شخص نیکوخواه و دانا در رهبری باشد، دولت و سرزمین در امنیت و خوشبختی خواهند بود.