شمارهٔ ۳۰ - انیران روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
انیران ز پیران شنیدم چنان
که می خورد باید به رطل گران
بیارای نگار آن می مشکبوی
کزو نافه مشک یابی دهان
دل اندر کم و بیش گیتی مبند
همی دار جان را همی شادمان
که شادست و زو مملکت شاد باد
شهنشاه گیتی ملک ارسلان
به دولت جهان را جوان دارد او
که بختش جوان باد و ملکش جوان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به نقل از انیران آمده که باید در نوشیدن می بسیار احتیاط کرد و با احتیاط عمل کرد. شاعر به زیبایی نگارانی اشاره دارد که با بوی خوش می مشک عطرآگین هستند. او تأکید می‌کند که دل نباید به دنیا وابسته باشد و باید زندگی را با شادی سپری کرد. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که سرزمین تحت سلطه شهنشاه ارسلان جوان و شاداب بماند و بخت و سرنوشتش نیز خوش باشد.