شمارهٔ ۲۷ - آسمان روز مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به شادی و لذت از نوشیدن باده اشاره می‌کند و از روح و جان دعوت می‌کند تا با باده شاد شوند. او بر این باور است که باده می‌تواند خوشی و نشاط را به زندگی بیاورد. همچنین، از خورشید و زیبایی‌های آن به عنوان منبع شکر و شادی یاد می‌کند و به ستایش از سلطان جهان می‌پردازد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که با خوشی و ستایش، دنیا به زیبایی و شادی پر خواهد شد.