شمارهٔ ۱ - یک شنبه مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / روزهای هفته / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
یک شنبه است و دارد نسبت به آفتاب
بر روی آفتاب به من ده شراب ناب
ای آفتاب روی بده باده ای که آن
در روشنی حکایت گوید ز آفتاب
بر یاد خسروی که چو می یاد او خورم
آب حیات گردد در دست من شراب
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان که هست
او را ز چرخ تاج ملوک جهان خطاب
ای آفتاب ملک جهان از تو نورمند
تا تابد آفتاب تو چون آفتاب تاب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر در روز یکشنبه از آفتاب درخواست می‌کند که شراب ناب به او عطا کند. او به روشنی آفتاب اشاره می‌کند و می‌گوید که این شراب یادآور خسرو است که نوشیدن آن، مشابه آب حیات است. همچنین به سلطان ابوالملوک، ملک ارسلان اشاره می‌شود و از نور و تابش آفتاب به عنوان نمادی از قدرت و روشنایی جهان صحبت می‌کند.