شمارهٔ ۳ - سه شنبه مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / روزهای هفته / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سه شنبه به مریخ دارد نسب
چرا باده ندهی مرا ای عجب
بده باده لعل مریخ رنگ
که مانند مریخ تابد به شب
شود مر مرا باده تلخ نوش
ز دست تو ای دلبر نوش لب
به یاد ملک ارسلان خسروی
که تاج عجم گشت و فخر عرب
نشاط و طرب تا بود در جهان
دلش باد جای نشاط و طرب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که باده‌ای به او بدهد و به زیبایی‌های مریخ اشاره می‌کند. او خواهان نوشیدنی‌ای است که به رنگ لعل مریخ باشد و شبیه نور مریخ بدرخشد. شاعر دلش را به یاد ملک ارسلان خسروی خوش می‌کند، کسی که هم افتخار عجم و هم عرب بوده است. او از شادی و نشاط در دنیا سخن می‌گوید و این احساسات را با یاد معشوقش پیوند می‌دهد.