شمارهٔ ۱۵ - صفت یار گنگ می گوید مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هر گه که آن نگار شکر لب کند حدیث
بر دو لبش حدیثش عاشق چو ماه شود
هر حرف از آن که بر لب شیرینش بگذرد
آویزد اندرو و به سختی جدا شود
چونان کند حدیث که گویی کنون زبانش
برگفتن حدیث همی آشنا شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از زیبایی و شیرینی گفتار معشوق سخن میگوید. هرگاه او لب باز کند، صحبتهایش باعث عاشق شدن شنونده میشود. کلماتی که از لب شیرین او میگذرد، به دل مینشینند و جدا شدن از آنها سخت است. شاعر به این نکته اشاره میکند که گویی زبان او به بیان عشق و گفتوگوهای عاشقانه عادت کرده است.