شمارهٔ ۲۰ - صفت دلبر ساقی باشد مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عیش و نشاط و شادی و لهوست مرمرا
تا ساقی من آن بت حوری لقا کند
زهره ست و ماه باده و رویش به روشنی
زان هر دو نور مجلس ما پر ضیا کند
آری چو ماه و زهره به یک جا قران کنند
عیش و نشاط و شادی و لهو اقتضا کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شادی و نشاطی که در مجالس وجود دارد اشاره میکند. او از ساقی میخواهد که بت زیبا و دلربا را بیاورد که باده را به مجلس بیاورد. زیبایی و روشنی چهرهی آن بت مانند ماه و زهره است و وجود آنها فضایی پرنور و شاداب به مجلس میبخشد. شاعر بیان میکند که همنشینی ماه و زهره موجب شادی و خوشی است.