نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ - صفت یار هندسی گفت مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

خورشید ملاحت است رویش

نورش به جهان شده است سایر

پرگار لطافت است دستش

بی نقطه همی کشد دوایر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و پرتو خورشید اشاره دارد که نماد ملاحت و نرمی است. نور خورشید به جهان روشنی می‌بخشد و دستش مانند پرگاری لطیف است که بدون نیاز به نقطه، دایره‌ها را رسم می‌کند. به طور کلی، شاعر بر زیبایی و لطافت خورشید تأکید کرده است.