شمارهٔ ۷۷ - صفت دلبر خربنده بود مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
آهنین پوش ندیدم چو تو سرو
نمدین خود ندیدم چو تو ماه
سرو را هرگز خربنده که دید
ماه را دید کس از پشم کلاه
از ره راست بیفتاده ست آنک
او تو را از پی خر دارد راه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و او را به سروی با قامت بلند و ماهی با چهره‌ای درخشان تشبیه می‌کند. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس مانند او را ندیده و این زیبایی او را متمایز می‌کند. همچنین به رابطه‌ای که بین آنها وجود دارد و تلاش معشوق برای رسیدن به او اشاره می‌کند.