شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفته مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه
در نسبت زلف تو همی دارد دعوی
اندر دو بناگوش ممال ای پسر آن را
ترسم که رسد زو به بناگوش تو عدوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر به زیبایی بنفشه و زلف معشوق میپردازد. او از باغی که بنفشه دارد، دوری میکند چون معتقد است بنفشه (نماد زیبایی) نسبت به زلف معشوق ادعایی دارد. همچنین، او به پسر هشدار میدهد که مبادا زیبایی بنفشه به گوش او آسیب برساند و موجب حسادت یا عداوت شود. به طور کلی، شعر به لطافت و حسادت زیباییها اشاره دارد.