نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۹ - صفت یار فالگیر بود مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای فال گیر کودک فالم ز روی تو

با روشنایی مه و با سعد مشتری

هستت ز نخ بلورین گوی و در آن بلور

پیدا خیال حسن لطیفی و دلبری

دارند صورت پری اندر بلور و تو

گوی بلور داری در صورت پری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فال‌گیری خواسته که با استفاده از گوی بلورین خود، واقعیت‌هایی را درباره‌ی عشق و زیبایی فاش کند. او به روشنایی و خوشبختی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این گوی، خیال زیبایی و دلربایی وجود دارد. همچنین اشاره به وجود صورت پری در بلور دارد که نماد زیبایی و عشق است.