نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۰ - صفت دلبر دیباباف است مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)

دیبا بافی ای بت دیبا رخ

هر پیشه را به دو رخ برهانی

دیبا بافی از همه جنسی تو

چون روی خویش بافت نمی دانی

دیبای روم کس نخرد هرگز

گر نقش روی خویش بگردانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به زیبایی و جذابیت دیبا (پارچه‌ای لطیف و زیبا) اشاره می‌کند و می‌گوید که همچون دیبا، هر پیشه‌ای و هر هنر باید دو جنبه داشته باشد. او بر این باور است که دیبا بافی تو (اشاره به شخص خاصی) از هر جنسی ارزشمندتر است، زیرا همچنان که هر کس نمی‌تواند چهره خود را ببافد، این هنر خاص و بی‌نظیر است. همچنین اشاره دارد که اگر تصویر چهره‌اش را تغییر دهد، هیچ‌کس دیگر نمی‌تواند آن را به‌درستی درک کند. به‌همین دلیل، در نهایت به این نتیجه می‌رسد که زیبایی و هنر او منحصر به فرد است و ارزش چندانی ندارد.