نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

النوبة الاولى میبدی

رشیدالدین میبدی / ۱۰۹- سورة الکافرون- مکیة

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ (۱) بگو ای محمد بآن ناگرویدگان.

لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ (۲) نمی‌پرستم آنچه شما می‌پرستید.

وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ (۳) و شما نمی‌پرستید آنچه من می‌پرستم.

وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ (۴) و من نخواهم پرستید آنچه شما میپرستید.

وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ (۵) و شما نخواهید پرستید آنچه من میپرستم.

لَکُمْ دِینُکُمْ وَ لِیَ دِینِ (۶) کیش شما شما را و کیش من مرا.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این آیات از سوره کافرون به پیامبر اسلام، محمد (ص)، می‌فرماید که به کافران بگوید: من آنچه شما می‌پرستید پرستش نمی‌کنم و شما نیز آنچه من می‌پرستم را پرستش نمی‌کنید. هر یک از ما دین خود را داریم و شما دین خود را دارید و من نیز دین خود را دارم. این پیام تأکید بر تفاوت‌های اعتقادی و استقلال هر فرد در انتخاب دین خود دارد.