شمارهٔ ۱۰۱ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات احساس خود را از دوری محبوب بیان می‌کند. او بیان می‌کند که حتی هر تار موی او به درد و غم او می‌افزاید و به جای مژگانش خرده‌خاشاک غم نمایان است. همچنین، وجود او به اندازه‌ای وابسته به محبوبش است که هر درد و رنجی که از جدایی حس می‌کند، مانند صاعقه‌ای است که از زمین جدا می‌شود.