شمارهٔ ۱۱۶ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اشتیاق و درد عمیق خود اشاره می‌کند. او با ذکر "خون جگر" و "خاک دل" از ترکیب اندوه و عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که جان و غمش به هم آمیخته شده است. در نهایت، شاعر از نتایج غم و درد خود، یعنی ریختن خون دل بر خاک عدم، صحبت می‌کند. این شعر نمایش‌دهنده‌ی حسرت و غم عمیق عاشقانه است.