شمارهٔ ۱۴۴ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در باغ ز عشق تو چمن می سوزد
هجر تو روانم به بدن می سوزد
یاد تو چو باده ای که دیرینه بود
مغز خرد اندر سر من می سوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این غزل، شاعر از عشق و دوری معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که عشق معشوق مانند آتش بر دلش می‌سوزد و یاد او همچون شراب قدیمی است که در ذهنش تاثیر عمیق و سوزانی دارد. این احساسات، عمق و درد جدایی و عشق را به تصویر می‌کشد.