شمارهٔ ۱۴۸ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان پیش که جان ز نور بی مایه شود
دل تیره ز دور چرخ نه پایه شود
در ساغر ما یکی از آن باده بریز
کز پرتوش آفتاب چون سایه شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم عشق و تأثیر آن بر روح و دل انسان اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که قبل از اینکه جان انسان از نور و معنای حقیقی خالی شود، دل او تحت تأثیر مشکلات و سختی‌های زندگی قرار می‌گیرد. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که باده‌ای را در جام او بریزد که با تابش آفتاب، دلش را روشن کند و از تیرگی و نا امیدی برهاند. در واقع، هدف شاعر ایجاد روشنایی و شفافیت در دل است.