شمارهٔ ۱۶۲ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر ابراز می‌کند که اگر ابر اشک‌های او را نگیرد و عواطفش را بر نتاباند، آتش دل او به شدّت شعله‌ور خواهد بود. همچنین اشاره می‌کند که اگر ابر از راه برسد و به باغ برود، باغ همواره با درد و غم پر خواهد بود. در کل، احساسات و غم‌های عمیق شاعر به تصویر کشیده شده است.