شمارهٔ ۱۸ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آشی که به رشک افتدش آش بهشت
از آب حیاتش کف طباخ سرشت
گرم است بسی مگر که دهقان قضا
هیمه اش به دشت فرقت یار بکشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و لذت آشی اشاره دارد که آن‌قدر خوشمزه است که باعث حس حسادت می‌شود. شاعر از نیروی زندگی در آن و تأثیرات سرشت طباخ سخن می‌گوید. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ممکن است حتی بهترین چیزها تحت تأثیر سرنوشت و جدایی از معشوق قرار بگیرند.