شمارهٔ ۱۸۷ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق دلتنگی و غم فراق دوستی است. شاعر می‌گوید که دل هرگز از غم دوست سیر نمی‌شود و نمی‌تواند از درد دوری او فرار کند. حتی در شرایط سخت و پر از بلا، روح انسان به سوی معشوق و آرامش بازمی‌گردد، مانند پرنده‌ای که به سوی آشیانه‌اش پرواز می‌کند.