شمارهٔ ۱۹۰ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای سینه به آتش غم عشق بساز
ای دل خود را جز به ره دوست مباز
ای دیده مریز اشک جز بر خاکش
ای دست بجز دامنش از عجز میاز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از سینه میخواهد که درد و غم عشق را به آتش بکشد و دل را توصیه میکند که فقط در راه دوست فدا شود. همچنین از چشمها میخواهد که جز بر خاک دوست اشک نریزند و از دستها میخواهد که جز به دامن او وابسته نباشند. به طور کلی، این ابیات به عشق و فداکاری در راه معشوق پرداختهاند.