شمارهٔ ۱۹۸ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای از تو سرای دل پر افغان و خروش
از آتش تو دیگ وجودم پر جوش
هر کس که برد نام تو همچون مطلوب
جانم ز بدن برون برد از ره گوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد درونی گوینده هستند. او از شوق و احساسات شدیدش نسبت به معشوق سخن می‌گوید و اشاره دارد که یاد معشوق باعث برانگیخته شدن عواطفش و به وجود آمدن آشفتگی در دلش می‌شود. عشق او مانند آتش است که وجودش را به جوش می‌آورد و یاد معشوق به قدری قوی است که می‌تواند جانش را از بدنی که در آن است آزاد کند.