شمارهٔ ۲۰۳ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف کاخی با هزار در و صد رنگ اشاره دارد که نه جاودانه است و نه مکانی برای توقف. شاعر هشدار می‌دهد که انباشت زر و سیم و جواهرات بی‌فایده است، زیرا در پایان، تفاوتی بین زر و سنگ وجود ندارد. به نوعی، بر بی‌اهمیتی دنیوی و مادیات تأکید می‌کند.