شمارهٔ ۲۱۲ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گردید الف قامت ما آخر دال
بر دوش نبردیم مگر وزر و وبال
بگذشته ما بود سراسر غفلت
تا چون شود آینده که خوابیم الحال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس غفلت و بی‌خبری انسان راجع به حال و آینده اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ما در گذشته در خواب و غفلت بوده‌ایم و اکنون باید درک کنیم که چگونه آینده‌مان شکل می‌گیرد. در واقع، او با به تصویر کشیدن قامت خود به عنوان علامتی از مسئولیت و باری که بر دوش دارد، به اهمیت بیداری و آگاهی در زندگی تأکید می‌کند.