شمارهٔ ۲۲۸ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای در ته دریای گناهان شده گم
تیره شده بر طالع شومت انجم
چندانکه بکردند زراعت مردم
هرگز دیدی که جو بیارد گندم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشاره به گم شدن انسان در گناهان دارد و بیان میکند که سرنوشت او تحت تاثیر اعمال نادرست قرار گرفته است. همچنین، به این نکته اشاره میکند که هرچند مردم زحمت میکشند و تلاش میکنند، اما نتیجهای که انتظار دارند (همچون برداشت گندم از جو) هرگز حاصل نمیشود. به نوعی، این شعر حس ناامیدی و تلخی حاصل از ناپاکیها و آثار آنها را منتقل میکند.