شمارهٔ ۲۳۶ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عهد و پیمانی که با غم دوست بسته است صحبت می‌کند و می‌گوید که هیچ‌گاه آن را نخواهد شکست. او در غم و آرامش درون خود، از سر و صدای دنیای بیرون بی‌خبر است و در خانه خود مشغول تفکر و آرامش است.