شمارهٔ ۲۳۸ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از ایجاد ارتباط و نزدیکی با حقیقت و عشق سخن می‌گوید. او با بیان اینکه ارتباط خالصی را به وجود آورده و از قفل‌های درونی خود عبور کرده، نشان‌دهنده‌ی این است که به عمق وجود و معانی اصلی رسیده است. در واقع، او دل خود را به محلی برای سکونت عشق و حقیقت تبدیل کرده و در آنجا آرامش یافته است.