شمارهٔ ۲۳۹ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعری می‌گوید که با پذیرش خرد و دانش پیرانه، جوانی خود را به دست آورده و تلاش کرده تا به بالاترین درجات عقل و فهم در زمین برسد، به گونه‌ای که از برتری‌های آسمانی حسادت کند.