شمارهٔ ۲۴۷ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به حال ناخوش خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در چشمانش پر از خار است و نمی‌داند چه کند. او از کمبود آب در دلش گلایه می‌کند و با وجود آشنایی با معشوق، احساس می‌کند که تنها از رنج‌هایش شراب عشق می‌نوشد. در واقع، او در تنگناها و دردهای عاطفی خود به سر می‌برد.