شمارهٔ ۲۴۹ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر احساس تنهایی و عزلت خود را بیان می‌کند. او به حالتی از ناامییدی رسیده که نه به گناه اعتراف می‌کند و نه خود را برتر از دیگران می‌داند. او به خاطر این وضعیت، از کافر و مسلمان شرمنده است و به نوعی از وابستگی به جامعه و دین خود جدا شده است.