شمارهٔ ۲۵۲ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به دنبال مرگی است که بتواند منبع حیات باشد و از دفتر زندگی، نشانه‌ای از آن بگیرد. او تلاش می‌کند تا این مرگ را از چرخش دنیا و مرکز ثبات افلاک به دست آورد، یعنی می‌خواهد به حقیقتی عمیق‌تر درباره زندگی و مرگ دست یابد.