شمارهٔ ۲۵۴ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم به تو ای نورده روزن چشم
منزلگه خورشید کنم برزن چشم
بی تو همه سوده های الماس بلا
جان بر سر دل ریخت به پرویزن چشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به چشم محبوبش اشاره می‌کند که مانند نوری در روز است و امیدوار است که بتواند منزلگاه خورشید را در چشم او بسازد. او بیان می‌کند که بدون حضور محبوب، تمام زیبایی‌ها و ثروت‌ها بی‌معنا هستند و جانش را به خاطر دل‌دادگی‌اش در چشم محبوب می‌ریزد.