شمارهٔ ۲۶ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عشق و تأثیر آن بر جان و دل خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق تو در درونم مانند خونی در ساغر جانم جاری است. دل او همچون پرده‌ای است که قوانین عشق را پوشانده است. دیگران می‌گویند که این عشق مانند افیون و زهر است، اما او احساس حسرت و افسون ناشی از آن را بیشتر از تلخی آن می‌داند.