شمارهٔ ۲۶۴ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان ناپایداری و بی‌ثباتی دنیا می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که دنیا نه به خاک و نه به آبش وابسته است و حالت‌ها و مراحل زندگی مانند بیداری و خواب نیز بی‌معنا هستند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که همه چیز در این دنیا ناپایدار است و انسان نباید به آن دل ببندد.