شمارهٔ ۲۶۵ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آکنده به آتش دل بی حاصل من
گوئی که ز آتش است آب و گل من
عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر
چون آتش دوزخ درون دل من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساسات درونی خود سخن می‌گوید. او دل خود را به آتش تشبیه می‌کند و می‌گوید که این آتش، بی‌ثمر و بی‌فایده است. همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر در روز قیامت (دوزخ) کسی عصیان نکند، این آتش درون او به شدت سوزان است و مانند آتش دوزخ می‌سوزد. در کل، این ابیات به عمق عذاب درونی و درد و رنج شاعر اشاره دارد.