شمارهٔ ۲۷۱ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم خود سخن می‌گوید و آن را به زنگی تشبیه می‌کند که می‌خواهد بر آیینه وجودش تأثیر بگذارد. او از کینه‌ورزی آسمان نسبت به خود نگران است و بیان می‌کند که تنها وجود خودش برای او کافی است. همچنین، شعله‌ای که از دلش شعله‌ور شده، نشان‌دهنده احساسات عمیق اوست.