شمارهٔ ۲۸۰ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نگرانی شاعر از وابستگی به زیبایی‌های ظاهری (بتان) و مکان‌های مادی (بتخانه) اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نباید دل را از غم بتان شاد کرد و نباید به ظواهر دنیا اعتماد کرد، زیرا این دنیا پایدار نیست و نباید بر اساس ظواهر زندگی ساخت. او تأکید می‌کند که نباید زندگی خود را بر پایه چیزهایی بنا کرد که ممکن است از بین بروند.