شمارهٔ ۲۸۴ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای وهم تو از مزیفاتی بس کن
محبوس مخلد جهاتی بس کن
اینجا قلم عقل ز خاموشان است
تو رنگ سیاهی ز دواتی بس کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از وهم و خیال‌های غیرواقعی انتقاد می‌کند و از آنها می‌خواهد که از افکار منفی و محدودکننده دست بردارند. او به عقل و خرد اشاره می‌کند و خواهان رهایی از تاریکی و محدودیت‌هایی است که این اوهام به وجود آورده‌اند. در حقیقت، دعوت به روشن‌فکری و دوری از اندیشه‌های تنگ‌نظرانه دارد.